Untitled Document

Overschotje
versje van vroeger van Pierre Clerx

“Overschotje”

Op de drempel van een huisje

Zit een klein lief meisje stil

Telkens als ik haar voorbij kom

Is het net of zij me iets vragen wil

Daarom vroeg ik, zeg eens kleine

Heb je nue al droevenis

En uit haar kindermondje

Hoorde ik dat zij thuis het overschotje is

“Overschotje,“  lief klein popje

Waarom lach je nu niet meer

Klein verwlkt mooi roze knopje

Doet daarom je hartje zeer

“Ja,”ik weet wel dat die nieuwe mammie

Niet de echte is voor jou

Klein maar Overschottig zieltje

Is gedompeld in de rouw

En dan speelt ze met haar popje

Dat haar de echte mammie gaf

Voordat vader haar voor eeuwig naar de hemel had gebracht

Maar als men vraagt hoe het met haar moe gaat

Omdat zij nig steeds maar huilt

Lees ik in haar kinderogen

Dat haar kleine hartje huilt

Dikwijls zie ik het overschotje

Bij het hek van het kerkhof staan

Dichtbij het graf van hare mammie

Die zo vroeg was heengegaan

Fluisterd zegt zei”ach moeke ik ben het

Kleine zus die van u houdt

Ik heb toch zo innig moeten huilen

Om zo’n kinderhart van goud”

 

 
 
 
Webontwikkeling: Bart Golsteijn