Untitled Document

Dure kousjes
versje van vroeger gekregen van Pierre Clerx

“Dure kousjes”

Eenzaam loopt langs zere straten

Ene moeder met haar kind

Vader kon niet meer verdienen,

Want de arme stumper hij was blind

Bedelend keek nu de arme moeder iedere wandelaar vragend aan,

Want haar arme kleine kindje moest op blote voetjes gaan

Eindelijk kreeg ze van een dame toen drie kwartjes in de hand

Vlug nu naar de kousenwinkel aan de stille overkant

Aarzelend trad ze daar naar binnen en haar kindje lachte blij

“Kousjes” vraagt zij:”voor mijn lieveling, dikke wolle, geen van zij

En haar kindje had al spoedig een paar warme kousjes aan

Maar als zij dan, ja angstig bevend vraagt hoeveel die kosten moet

Ene gulden 25, want de kwaliteit is goed

En de moeder keek naar haar kindje

Eerst  haar lieve kindje aan

Die de kousjes uit moest trekken

Voor minder mochten zij niet gaan

 
 
 
Webontwikkeling: Bart Golsteijn